Non-fictie


   Van nieuw naar oud 

Lodge deconstrueert structureel racisme vlot, duidelijk en met enige humor. Een boek dat stemt tot nadenken en tot actie, want iedereen heeft een verantwoordelijkheid op te nemen in de antiracistische strijd. Racisme is ons probleem. Het gaat niet alleen om agressie, maar ook om subtiele vooroordelen die je overal tegenkomt. Wat betekent het om niet wit te zijn in een wereld waarin wit zijn als vanzelfsprekend wordt ervaren? Reni Eddo-Lodge gaat op zoek naar de historische oorzaken van racistische vooroordelen en toont aan hoe de ongelijkheid tussen wit en niet-wit in onze samenleving werkt. Racisme vind je in de politiek, op straat en in onze popcultuur. Het gaat lang niet alleen om de diepgewortelde angst voor massamigratie of een ranzige discussie over een zwarte James Bond. Discriminatie vind je ook terug bij welmenende, tolerante burgers. Om het structurele racisme tegen te gaan moeten we er ons allemaal bewust van worden, zegt Reni Eddo-Lodge. ======== In 2014, Reni Eddo-Lodge posted an impassioned piece online about her frustration with the way discussions of racism were being shut down by those who weren't affected by it. The post went viral, and responses from those desperate to speak up about their own, similar experiences flooded in. Galvanised, Eddo-Lodge decided to dive into the source of these feelings; the result is a searing exploration of what it means to be a person of colour in Britain today. From eradicated history to white privilege, the fallacy of 'meritocracy' to white-washed feminism, to the inextricable link between class and race, this is a timely, essential book by a vital new voice.

editor

Door Hanne Staes sinds 17 dagen

De meeste mensen deugen
Rutger Bregman

"De meeste mensen deugen" van Rutger Bregman is een medicijn tegen cynisme en verslagenheid. Is de mens van nature slecht? Is onze beschaving niet meer dan een dun laagje, dat we van ons afschudden zodra we daar de kans toe krijgen? Integendeel, onze solidaire natuur blijkt veel dieper te zitten. Schaamteloze machtshonger en egoïsme blijken kenmerken van een kleine groep uitzonderingen en bovendien maatschappijgebonden. Tegenover de mythe dat de mens van nature een wolf zou zijn voor zijn medemens, wijst wetenschappelijk onderzoek volgens Bregman consequent in een andere richting: een optimistisch mensbeeld is niet naïef, maar realistisch. Een hoopgevend boek!

editor

Door Karel Vissers sinds 17 dagen

Ik was ondersteboven van “Ik zal de wereld nooit meer zien” van Ahmed Altan. Altan is de oprichter en hoofdredacteur van het Turkse dagblad Taraf. Na de mislukte staatsgreep in 2016 werd het blad verboden en werd Altan veroordeeld tot levenslang. Het boek is een hartverscheurend relaas over vrijheid, literatuur, tijd en gevangenschap waardoor alles in een ander daglicht komt te staan. Toen op een vroege ochtend in de zomer van 2016 werd aangebeld bij de Turkse journalist en schrijver Ahmet Altan wist hij meteen dat de politie voor de deur stond. Hij en zijn broer Mehmet werden gearresteerd in de nasleep van de mislukte staatsgreep in Turkije. De verdenking: verspreiding van verborgen boodschappen ter aanmoediging van de coupplegers. Begin 2018 werd Altan veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. De rest van zijn leven zal hij drieëntwintig uur per dag doorbrengen in eenzame opsluiting. In Ik zal de wereld nooit meer zien beschrijft Altan op urgente wijze de politieke situatie in Turkije en zijn leven in de gevangenis. Hij overstijgt daarmee zijn eigen tragedie en schrijft indrukwekkend over universele thema’s als vrijheid en het verloop van de tijd, die in een ander licht komen te staan als je weet dat je voor altijd opgesloten zit. Vanuit zijn cel kan Altan nog maar één ding doen: een verhaal vertellen dat zijn lezers niet meer loslaat. Ik zal de wereld nooit meer zien is een oprecht en belangrijk verhaal voor iedereen die gelooft in de kracht van het woord.

editor

Door Katrien Merckx sinds 17 dagen

Als dochter van arbeidersmigranten stond haar parcours op voorhand vast. Huisvrouw of poetsvrouw, op school gedoemd tot het watervalsysteem. Ze zou geen hoge ogen gooien. Het stond in de statistieken geschreven, zoals ze het zelf schrijft. Maar Rachida Aziz nam daar geen genoegen mee. Op school deed ze het goed, werd ontwerpster en onderneemster. Ondertussen kennen we haar als een vurige stem in het actuele debat. Recent schreef ze haar persoonlijk verhaal op in "Niemand zal hier slapen vannacht". Met een kritische blik kijkt ze naar de samenleving vandaag. Ze haalt het discours van de superioriteit van westerse waarden en normen grondig onderuit en houdt een vurig pleidooi tegen alle structureel onrecht, onrecht tegen migranten, holebi's, vrouwen, e.v.a. Aziz heeft een scherpe pen, stof genoeg voor een interessant boek.

editor

Door Katrien Merckx sinds 17 dagen

Howard Zinn is een van de invloedrijkste Amerikaanse geschiedkundigen. Een aantal jaren geleden heeft hij de alternatieve geschiedenis van Amerika neergepend. Hij vertelt het ontstaan van de VS vanuit het perspectief van de indianen, slaven, feministes, textielarbeiders, zwarte jongeren,....Heel leerrijk om uit ons witte dominante denkbeeld te stappen. En laat je niet afschrikken door de dikte van het boek: je kan het ook in stukjes lezen.

editor

Door Katrien Merckx sinds 17 dagen

Niet voor de winst
Martha Nussbaum

Om de zoveel jaar neem ik dit boek nog eens vast. Een sterk pleidooi voor de terugkeer naar meer geesteswetenschappen en tegen de kortzichtige focus op enkel nuttige en economisch inzetbare vaardigheden. In het boek gefocust op het onderwijs maar in mijn ogen ook van toepassing op eigenzinnige boekhandels === “Een menselijke en menswaardige samenleving krijg je niet zomaar… Dat betekent dat mensen moeten kunnen onderzoeken, wegen, argumenteren en debatteren. Traditie of autoriteit mogen niet zomaar de doorslag geven. Ze hebben ook het vermogen nodig om bij alle verschillen de menselijkheid van andere personen te onderkennen en zich in anderen te kunnen verplaatsen…En ook oordeelsvorming is belangrijk, over politieke leiders, over wat er goed is voor de groep, de gemeenschap…” Een democratie heeft kritische, mondige burgers nodig. De geesteswetenschappen dragen daar volgens Martha Nussbaum aan bij. Voor hun aandacht voor taal, geschiedenis en filosofie zijn ze een voedingsbodem voor kritisch (na)denken, argumenteren en debatteren. Literatuur, drama, dans en beeldende kunst bevorderen een speelse creativiteit en nodigen ertoe uit je te verplaatsen in het leven van anderen en je te verwonderen.

editor

Door Katrien Merckx sinds 17 dagen

The Essential Feminist Reader
Estelle B. Freedman

The Essential Feminist Reader, geredigeerd door Estelle B. Freedman, laat je kennis maken met een zeer divers scala aan femistische teksten van vroeger en nu. Denk je aan een feminist(e), de kans is groot dat ze(hij) er met een tekst in staat. Susan B. Anthony, Simone de Beauvoir, W.E.B. Du Bois, Hélène Cixous, Betty Friedan, Charlotte Perkins Gilman, Emma Goldman, The Guerrilla Girls, Ding Ling, Audre Lorde, John Stuart Mill, Christine de Pizan, Adrienne Rich, Margaret Sanger, Huda Shaarawi, Sojourner Truth, Mary Wollstonecraft en Virginia Woolf, ... om er maar enkele te noemen. Een geweldige introductie.

editor

Door Katrien Merckx sinds 17 dagen

Vuile lakens
Heleen Debruyne & Anais van Ertvelde

Vuile lakens, een hedendaagse visie op seksualiteit”: open en eerlijk, vrij en vrank, ernstig en luchtig, provocerend en beschouwend. Heerlijk! Geef dit aan uw vriendin, uw lief, uw jongvolwassen kinderen cadeau. Ja, het kan zelfs in het pakje van tante Jeanne. Een citaat om u te overtuigen: “Kennis komt uit vele hoeken. School, internet, vrienden, verdwaalde foldertjes in dokterskabinetten. Gretig grijp je naar die snippertjes kennis, je houdt ze bij, gebruikt ze. Zelden reflecteer je over welke feiten jouw kant op zijn gewaaid, welke weg ze hebben afgelegd. Maar wat je weet, en waarom, is niet neutraal”. Gewoon doen en lees het zeker ook eens!

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

“Ik hou van de hoop, die het tegenovergestelde is van de angst. De angst roept op tot passiviteit, lethargie, ze jaagt je bevend onder je bed. De hoop leert je op te staan en te zingen, misschien eerst nog schuchter zoals een zwaluw, maar van langsom vastberadener.” Dirk, wat een leven. Wat een overwinningen. Nu even heel stil.

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

“Als je mensen buiten de wereld houdt door ze naïef te noemen, sterft hun manier van kijken vanzelf uit. En is zo bezien iemand naïef noemen niet veel gevaarlijker dan de naïviteit zelf?” Herinneringen, anekdotes, beschouwingen en vooral veel vragen over denken en zelf denken. Over het heersende discours en hoe het komt dat dat nu eenmaal zo dominant is en blijft. Over hoe we naar de dingen (aan)kijken om dan vast te stellen dat de maatschappelijke orde eigenlijk nét bepaalt hoe we ernaar kijken en handelen. Of dat is alvast wat ik ervan onthoud. Persoonlijk en ontwapenend geschreven. Mooi & Fris.

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

Deze jonge Franse auteur beschrijft zijn jeugd in "Weg met Eddy Bellegeule" en "Ze hebben mijn vader vermoord". Hij groeit op in een arm arbeidersgezin in Picardië, gaat studeren in Parijs, ontdekt dat hij homo is. De kloof met zijn familie wordt steeds groter. Het verhaal is rauw, hard, wreed, het choqueert. En het breekt je hart, met zijn ongemeen sterke maatschappelijke dimensie.

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

Steeds hoger, steeds sneller, steeds gelukkiger. We zijn steeds op zoek naar het grootste geluk. Straffer nog, je eigen geluk maak je zelf. Maar voor Dirk De Wachter is het goed genoeg om gewoon te doen en bedachtzamer te leven. De Wachter zijn boodschap is niet nieuw maar daarom niet minder waardevol. Dit essay doet je stil staan bij wat er echt toe doet: zin, verbinding en engagement.

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

De shockdoctrine
Naomi Klein

Een bankencrisis, een verwoestende storm, een terroristische aanslag,... steeds staat de elite klaar om er gebruik van te maken om radicale beleidsveranderingen door te voeren in de nasleep van de shock: de schockdoctrine. Maatregelen die in "normale tijden" zeker protest zouden uitgelokt hebben. Naomi Klein blaast de mythe op dat de "vrije markt" voor "vije mensen" zorgt. Voorbeeld na voorbeeld onthult ze de gedachten, het geldspoor en de werkelijke macht achter de meest aangrijpende crises en oorlogen van de afgelopen jaar. Wie dit boek gelezen heeft, kan er niet meer naast kijken.

editor

Door Katrien Merckx sinds 18 dagen

We moeten allemaal feminist zijn
Chimamanda Ngozi Adichie

De Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie behoort tot de invloedrijkste hedendaagse Afrikaanse schrijfsters. Ze is spitant, welbespraakt en heeft gevoel voor humor. In haar romans en speeches verweeft ze haar persoonlijke ervaringen in een breder politiek en historisch kader. Thema’s zoals racisme, identiteit, migratie, feminisme en oorlog zijn nooit ver weg. Nu is er We should all be feminists, een vurig pamflet (gebaseerd op haar TedTalk) waarin Adichie het feminisme van de 21ste eeuw een nieuw gezicht geeft. Geen militantisme, geen nieuwe theorie maar een persoonlijk relaas dat aantoont hoe actueel feminisme vandaag nog is. Ze geeft voorbeelden van schaamteloze discriminatie, maar ook van de kleinere, alledaagse, vernederende gewoontes en denkpatronen. Adichie roept op tot een krachtige verandering van ons denken en doen: “Culture does not make people. People make culture. If it is true that the full humanity of women is not our culture, then we can and must make it our culture”. Hebt u na het lezen van dit kleinood zin in meer Adichie? Bekijk dan zeker ook eens The danger of a single story waarin ze waarschuwt voor een eenzijdige kijk op de zaken. Een vurig pleidooi tegen vooroordelen.

editor

Door Katrien Merckx sinds 19 dagen

Fighting Fascism
Clara Zetkin

De teksten van Clara Zetkin in Fighting Fascism: how to struggle and how to win dateren al uit 1923, toen het fascisme nog hooguit in zijn kinderschoenen stond. Toch slaagt ze erin om het fascisme niet alleen te analyseren en te beschrijven, waarbij ze een klassenanalyse maakt die verder gaat dan de verschijningsvormen, maar ook strategieën aan te reiken om fascisme te bestrijden. Maar haar waarschuwende analyse geraakten in vergetelheid, tot Dimitrov ernaar teruggreep toen het fascisme zijn kinderschoenen inmiddels ontgroeid was, in het midden van de jaren dertig. In een tijd waar de vergelijking met de jaren dertig nogal snel gemaakt wordt, maakt dat alleen al haar teksten in dit boekje ook relevant voor vandaag.  

editor

Door Karel Vissers sinds 19 dagen

Schaarste
Sendhil Mullainathan

Waarom wachten drukbezette mensen vaak tot het laatste moment om een deadline te halen? Waarom is armoede een vicieuze cirkel? Waarom is het moeilijk te blijven weerstaan aan dat koekje wanneer we op dieet zijn? Deze vragen lijken niets met elkaar te maken hebben, maar worden in dit boek op interessante wijze met elkaar verbonden. In 'Schaarste' bieden Harvard-econoom Sendhil Mullainathan en Princeton-psycholoog Eldar Shafir een baanbrekend nieuw perspectief op het menselijk gedrag. Aan de hand van verschillende experimenten tonen ze aan dat een gebrek aan tijd of geld ons denkpatroon en handelen beïnvloedt. Hun psychologie van de schaarste is gebaseerd op principes uit de gedragswetenschappen en de economie. De theorie wordt ondersteund door anekdotes en experimenten die in klare taal worden uitgelegd. Het is toegankelijk en bevattelijk en dus voor iedereen aan te raden.

editor

Door Katrien Merckx sinds 19 dagen

De opstand tegen het westen en het nieuwe Azië 'Waarom haten ze ons, terwijl we toch zo aardig zijn ?” (George Bush na 9/11) Als je hier graag een antwoord wil op krijgen, lees dan het boek van de Indiase schrijver Pankaj Mishra. Het is een boeiende studie waarin de intellectuele reactie op het westers imperialisme grondig verkend wordt. De dominantie van het Westen heeft namelijk niet allen geleid tot grote geopolitieke uitdagingen, ook existentiële vragen over het verlies van de eigen identiteit en tradities zorgen nog steeds voor grote problemen. Pankaj Mishra heeft in zijn analyse gebruik gemaakt van drie denkers die een belangrijke weerspiegeling zijn van de manier waarop Aziatische samenlevingen gereageerd hebben op de opkomst en inmenging van de westerse moderniteit : Jamil al-Din-al Afghani, Liang Qichao en Rabindranath Tagore. Deze eerste moderne Aziaten stonden tevens aan het begin van het proces waarin de haat tegen het Westen en de westerse overheersing omgevormd wordt tot massale nationalistische bevrijdingsbewegingen. 'Op de ruïnes van het imperialisme' onthult het ware en niet erg fraaie gezicht van de westerse koloniale onderdrukking in Azië en verbindt tevens de huidige problemen met de onverzadigbare hebzucht waarin leugens en halve waarheden nog steeds onze kijk op de wereld vertroebelen. Pankaj Mishra verdient zeker een plekje naast Franz Fanon en Edward Saïd.

editor

Door Katrien Merckx sinds 19 dagen