editor

Femina Libera

Femina Libera is de leesgroep feminisme van De Groene Waterman. Tijdens deze leesgroep bespreken we zowel populaire fictie werken als canonieke theoretische werken. verdiepen we ons in thema’s als politiek en ideologie, beeldvorming en representatie, lichaamsbewustzijn en seksualiteit, relaties en carrière. Favoriete boeken van onze meest enthousiaste deelnemers vind je hier."

   Van oud naar nieuw 

Een tevreden lach
Andreas Burnier

Dat Andreas Burnier altijd scherp bleef, blijkt uit haar vaak controversiële standpunten: zo bekritiseerde ze als radicaal feministe de vrouwenbeweging en kantte zich tegen het legaliseren van euthanasie toen daar in de jaren 1980 in Nederland een progressieve meerderheid voor was. Ook als romanschrijfster had ze een eigenzinnige stem. Vóór Andreas Burnier leidden lesbische vrouwen in de Nederlandse literatuur tragische levens. Met haar debuut ‘Een tevreden lach’ (1965) toont ze dat je over vrouwenliefde ook met humor kan schrijven en dat er voor lesbische hoofdpersonages nog andere opties bestaan dan zelfmoord plegen aan het einde van de roman.

Archief van verloren kinderen is bijzonder aangrijpend, niet alleen door het thema, maar ook door de ingenieuze opbouw, met wisselende vertelperspectieven, archiefmateriaal (in de koffer van de auto) en zelfs foto’s. Een uiteenvallend gezin uit New-York vertrekt op een laatste roadtrip naar de Mexicaanse grens terwijl honderden kinderen moederziel alleen vanuit het zuiden onderweg zijn naar de VS, op zoek naar hun familie. De geëngageerde moeder wil deze verloren kinderen een stem geven. Wanneer de tienjarige zoon ergens halverwege het boek de vertellersrol overneemt en zijn stem laat horen, blijkt (alweer) dat kinderen veel meer opmerken en begrijpen dan volwassenen vermoeden. Dat hij zich tot zijn vijfjarige stiefzusje richt, heeft iets hartverscheurends, want de dreigende breuk tussen hun ouders -waarover iedereen zwijgt- zal ook de kinderen onherroepelijk uit elkaar halen. Maar voor het zover komt, trekken broer en zus er op uit, de verloren kinderen tegemoet en volgt er een memorabele ontmoeting, die pijnlijk duidelijk maakt hoe belangrijk het is aan welke kant van de grens je bent geboren.